พยัคฆ์คำรน เป็นเพียงเสี้ยวตำนานชีวิตของผู้คนในยุคสมัยหนึ่ง
คำเล่าขานที่คล้ายจริงคล้ายไม่จริงของทวนเล่มหนึ่ง...
ความรัก ความชิงชัง และความอาฆาตมาดร้ายของผู้คนกลุ่มหนึ่ง

พยัคฆ์คำรน ย่อมมิอาจเปรียบเทียบกับวรรณกรรมทองทั้งหลาย
ที่บันทึกโดยเพชรน้ำเอกแห่งวงการอักษร
เนื่องเพราะเรื่องราวที่เกิดขึ้นนี้เป็นเรื่องราวสามัญอย่างยิ่ง
ผู้คนสามัญ... การใช้ชีวิตที่สามัญ... ทว่าจังหวะชีวิตกลับผิดแผก
หากท่านอยู่ในสถานการณ์เยี่ยงคนเหล่านี้ ท่านบางทียังกระทำเยี่ยงพวกเขา...
คนมีน้ำใจ เพราะเพียงเพื่อตนเอง เพราะเพียงเพื่อคนที่รัก อาจบางทีกระทำเรื่องไร้คุณธรรมคราหนึ่ง

บุคคลเช่นเล้งอิก ในโลกนี้มีอยู่ดาษดื่น
บุคคลเช่นเต็งลั่งยิ่งมีไม่น้อย...
อาจบางที ท่านเองก็เป็นเล้งอิกผู้หนึ่ง เป็นเต็งลั่งผู้หนึ่ง...
...กับเรื่องที่ค้างคาใจ มิทราบสมควรถามไถ่หรือไม่
...กับคนที่ค้างคาใจ กระทั่งคิดถึงยังมิอาจเอื้อม บางครั้งบางครายังคิดทวงคืน...

ข้าพเจ้าเพียงมุ่งหวัง ท่านเมื่อมาเยือนสถานที่นี้ ได้รับความรื่นเริงบรรเทิงใจ
ยังระลึกถึงอานุภาพความรัก ตระหนักถึงคุณธรรมน้ำมิตร...
...ขอคารวะด้วยความจริงใจ...

......สี่เซี่ยวอัว...